२३ . निर्भयतेने चालत राहू मार्ग भला आपुला

२३ . निर्भयतेने चालत राहू मार्ग भला आपुला

निर्भयतेने चालत राहू मार्ग भला आपुला
अनुकुल प्रतिकुल काळाचा हा खेळ असे चालला ॥धृ ०॥

वादळ उठता लोट धुळीचे आकाशी उडती
मेघांचे अवडंबर येता दिशा मंद होती
परि सूर्याने भ्रमणाचा कधि मार्ग नसे बदलला ॥१॥

ग्रीष्म ऋतूच्या झळा लागता निर्झर जरि आटती
शिशिराच्या थंडीने पाने वृक्षांची गळती
कालचक्र परि पुन्हा फिरुनि ये सृष्टी बहराला ॥२॥

काळ सुखाचा कधी जीवनी दुख कधी उपजे
उजेड पसरे तसाच केव्हा अंधारहि माजे
दिन रात्रीचा नित्य असे हा पाठलाग चालला ॥३॥

कार्य जरी हे कठिण तयाविण गत्यंतर नाही
दीर्घकाळ लागते करावे चालत ना घाई 
उठा चला धैर्याने मिळवू निश्चित विजयाला ॥४॥

१९ . शुद्ध सात्विक प्रेम अपने कार्य का आधार है

१९ . शुद्ध सात्विक प्रेम अपने कार्य का आधार है

शुद्ध सात्विक प्रेम अपने कार्य का आधार है ॥धृ॥

प्रेम जो केवल समर्पण भाव को ही जानता है
और उसमे ही स्वयम् की धन्यता बस मानता है
दिव्य ऐसे प्रेम मे ईश्वर स्वयम् साकार है ॥१॥

विश्व जननी ने किया वात्सल्य से पालन हमारा
है कृपा इसकी मिला है प्राण तन जीवन हमारा
भक्ति से हम हो समर्पित बस यही अधिकार है ॥२॥

जाती भाषा प्रान्त आदि वर्ग भेदों को मिटाने
दूर अर्थाभाव करने तम अविद्या को हटाने
नित्य ज्योतिर्मय हमारा हृदय स्नेहागार है ॥३॥

कोटि आँखो से निरन्तर आज आँसू बह रहे है
आज अनगिन बन्धु दुःसह यातनाए सह रहे है
दुख हरे सुख दे सभी को एक यह आचार है ॥४॥

२५ . हा अजिंक्य आहे नरसिंहाचा देश

२५ .  हा अजिंक्य आहे नरसिंहाचा देश

हा अजिंक्य आहे नरसिंहाचा देश॥धृ॥

उसळले रक्त हे पुन्हा अगस्तिऋषिचे
सळसळले उज्ज्वल शौर्य भीष्मभीमाचे
रसरसले तेजहि प्रताप गोविंदांचे
श्री शिवरायाचा दुमदुमला आवेश ॥१॥

हे उधाण आले पुनः शक्तिसिंधूला
धगधगल्या ह्रदयी स्वातंत्र्याच्या ज्वाला
प्रत्येक वीर प्रलंयकर रुद्रच गमला
प्रत्येक चढवितो रणवीराचा वेष ॥२॥

नेत्रातुन झडतो प्रलयीचा अंगार
अन् नसानसांतून बिजलीचा संचार
आकाशा चिरते विजयाची ललकार
मृत्युंजय सजले घ्याया रिपुचा घास॥३॥

निज शिरा घेउनी आपुल्याच हातात
आइस्तव लढते धडही संग्रामात
झुंजता रिपुंशी बनुनी झंझावात
मर्दाचा जोवर अखेरचा तो श्वास॥४॥

सर्पांनो येथे गरुडसैन्य जमलेले
श्वानांनो येथे सिंहसैन्य सजलेले
गवतांनो येथे वणवे हे धगधगले
हे श्येन सुसज्जित करण्या कपोतनाश ॥५॥

१८. संघटन गढे चलो सुपंथ पर बढे चलो ।

१८. संघटन गढे चलो सुपंथ पर बढे चलो ।

संघटन गढे चलो सुपंथ पर बढे चलो ।
भला हो जिसमें देश का वो काम सब किये चलो ॥धृ॥

युग के साथ मिलके सब कदम बढाना सीख लो ।
एकता के स्वर में गीत गुनगुनाना सीख लो
भूल कर भी मुख में जाती-पंथ की न बात हो
भाषा प्रांत के लिये कभी न रक्त पात हो
फूट का भरा घडा है फोड कर बढे चलो॥१॥

आ रही है आज चारों ओर से यही पुकार
हम करेंगे त्याग मातृभूमि के लिये अपार
कष्ट जो मिलेंगे मुस्कुराते सब सहेंगे हम
देश के लिये सदा जियेंगे और मरेंगे हम
देश का हि भाग्य अपना भाग्य है ये सोच लो ॥२॥

२४ . कोटि मनांचा अमृत सागर आज गर्जतो घोष शुभंकर

 २४ . कोटि मनांचा अमृत सागर आज गर्जतो घोष शुभंकर

कोटि मनांचा अमृत सागर आज गर्जतो घोष शुभंकर॥धृ॥

या घोषातुन आज प्रगटले स्वप्न सुमंगल ह्र्दयामधले
पराक्रमाचे तेज उसळले चैतन्याने भरले अंबर॥१॥

ध्यास घेउनी संघशक्तिचा मातृभूमिच्या चिरविजयाचा
हासत चालू पथ ध्येयाचा उधळित स्फूर्ती कणाकणावर॥२॥

जे जे मंगल उदात्त सुंदर अमर तयाचे उभवू मंदिर
दानवतेला इथे न अवसर सामर्थ्यावर राहू निर्भर॥३॥

अनंतरुपे तो विश्वंभर अवतरला या मंगलभूवर
जीवनपुष्पे उधळु त्यावर जिवंत पूजन हेच खरोखर॥४॥

कोटि भुजांची अजिंक्य शक्ति कोटि मनाची उत्कट भक्ती
माधव असता अम्हा संगती विजयाचे वरदान निरंतर॥५॥

२१ . युद्धभेरी गर्जती दुंदुभी निनादती.

 २१ . युद्धभेरी गर्जती दुंदुभी निनादती. 

युद्धभेरी गर्जती दुंदुभी निनादती
संगरार्थ शूरवीर चालले रणाप्रती ॥ध्रु॥

भारतीय अस्मिता नीतिधैर्य शांतता
शत्रु ठाकला पुढे दानवीय क्रूरता
मृत्युदंड त्याजला ध्येय एक संप्रती ॥१॥

कंठ कंठ छेदणे शत्रुसैन्य तोडणे
सार्वभौम भारता सार्वभौम राखणे
विजयस्वप्न भूमिचे पेशी पेशी वाहती ॥२॥

सर्व पंथ मिळवुनी एक सौख्य चालते
एकराष्ट्र भावना अंतरात नांदते
स्फूर्तिदायी चेतना अणुअणूत जागती ॥३॥

कुटिल नीति ठेवणे राष्ट्रकार्य जाहले
भीम पार्थ होउनी भारतीय ठाकले
विकसनार्थ भूमिच्या रुधिरपाट वाहती ॥४॥

१६ . एक दे वरदान आई एक हे वरदान दे

१६ . एक दे वरदान आई एक हे वरदान दे

एक दे वरदान आई एक हे वरदान दे
संभ्रमी पार्थास या गीतेपरी तू जाण दे ।।धृ।।

तू जगाची जन्मदा तू वीरप्रसवा माउली
तू अनादी थोरवी तव देवतांनी गाइली
आज आम्हा हिंदू मी हे सांगण्या अभिमान दे ।।१।।

विस्मृतीने लोपलेल्या अस्मितेला जाग दे
प्रलयकारी भैरवाचा क्रोध दे रणराग दे
अंतरी वेदांतले ते पुण्यपावन ज्ञान दे ।।२।।

हिंदू हिंदू एक अवघा भावना ही जागवी
देशभक्तीची चिरंतन ज्योत हृदयी चेतवी
नित्य अधरी आमुच्या तव कीर्तीचे यशगान दे ।।३।।

दाटता नैराश्यतम तू स्फूर्तीचा आलोक दे
विसरता पथ साधनेचा जागृतीची हाक दे
संकटांचा पथ दे पण पार करण्या त्राण दे ।।४।।

तव पुरातन वैभवाचे स्वप्न नित या लोचनी
केशवाने दाविलेले ध्येय अमुच्या जीवनी
पूर्ण व्हाया ते करी या राघवाचा बाण दे ।।५।।