मातृभूमि गान से गूँजता रहे गगन
स्नेह नीर से सदा फूलते रहें सुमन।।धृ ०।।
जन्म सिध्द भावना स्वदेश का विचार हो
रोम -रोम में रमा स्वधर्म संस्कार हो
आरती उतारते प्राण दीप हो मगन ।।१।।
हार के सुसूत्र में मोतियों की पंक्तियाँ
ग्राम नगर प्रान्त से संग्रहीत शक्तियाँ
लक्ष-लक्ष रुप से राष्ट्र हो विराट तन॥२।।
ऐक्य शक्ति देश की प्रगति में समर्थ हो
धर्म आसरा लिये मोक्ष काम अर्थ हो
पुण्य भूमि आज फिर ज्ञान का बने सदन ।।३।।
धवल यशाचे पाईक आम्ही प्राण पणाला लावू
कीर्ति यशःश्री आणू खेचुन समाजचरणी वाहू॥धृ॥
या मातेच्या भालावरती हिमरत्नांचा किरिट
या जननीचे चरण क्षाळते महासिंधुची लाट
चंद्रसूर्यही किरण जलाने रोज घालती न्हाऊ॥१॥
या जननीच्या उदरी येती सजीव उज्ज्वल रत्ने
दृढव्रती ते पुत्र आणती सुरगंगेला यत्ने
याच भूमिला फुलवित हसवित नद्या लागती वाहू॥२॥
कृतान्त आम्ही सहज नाशिले दैत्य मदोन्मत्त
सहज सुकोमल भाव फुलविले दगडा धोंड्यात
जगतामध्ये कल्पतरुंचे सुंदर उपवन फुलवू॥३॥
पराभवाचे जहर पचविले नीलकंठ आम्ही
युगायुगाचे दुर्जन हरले धरतीचे स्वामी
देवद्वेष्टे आम्ही हरविले आम्ही वीरबाहू॥४॥
जगतामध्ये सौख्य नांदवू हीच प्रतिज्ञा मनी
अणुरेणूही निर्मल व्हावा आकांक्षा जीवनी
अशुभ जळावे शुभ नांदावे ह्यास्तव जीवन घडवू॥५॥
